بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و اله الطاهرین

واللعن الدائم علی اعدائهم اجمعین

بحث عزاداری و مخصوصا قمه زنی

بحث عزاداری و قمه زنی که از زیر مجموعه های عزاداری است بحثی نیست که با تحقیق

 فهمیده شود یا ثابت شود بلکه حقیقت ثابتۀ درعالم است که از مبدا ثبات عزاداری ثباتی اگر

 هست وجود دارد اما این مساله را انشاء الله برای رفع حجاب و رونمایی ازحقیقت این موهم

 بیان میکنیم.

برای فهم این مساله باید چند چیز فهمیده شود

1:عزاداری چیست؟

عزاداری عبادت است برای فهمیدن این مطلب باید عبادت را فهمید که چیست؟ عبادت خشوع

و تذلل وخضوع عابد عند المعبود و محب عند المحبوب است. یعنی عبادت عبارت است از

 فنای عابد و محب در معبود و محبوب حال فناء چیست؟ فناء آن حیثیت محو شدن واضمحلال

 محب در محبوب است یعنی محب خود را در محبوب فانی میکند به گونه ای که حتی دیگر

 خبری از محب نیست و تماما محبوب است. که این مقام فناء از فناء است. که به حیثیت فنایی

هم نمی ماند و می شود خود محبوب به عینیت شخصیۀ  حقیقیه  نه  تطابقیه  که  در روایت

حضرت صادق علیه السلام می فرمایند: العبودیة جوهرة کنها الربوبیة حال محب برای فانی

شدن در محبوب تمام حیثیات غیری خود را کنارمی گذارد حتی عنوان محب بودن را هم کنار

می گذارد برای تحقق این امر دست به هر کاری می زند که چه زیباست شعر که میفرماید:

که دیگر وقتی به دل دوست برسد گناه نیست بلکه تماما حسن و عبادت است پس عبادت

صرف نماز و روزه و دیگر احکام شرعیه بر اساس بُعد نیست بلکه تمام  این  احکام  شرعیه

  باید براساس قرب به معبود صورت گیرد و محب برای وصول به محبوب از جان و مال و

 زندگی و فرزند و هر چه باعث بعدش ازمحبوب می شود می گذرد برای گذشتن ازاین موانع 

 هرکاری بتنواند انجام می دهد و دریغ نمیکند. لذا روایاتی که در توصیف شیعیان هست بیانگر

همین مطلب است که رویشان رنگ رفته و بدنهایشان لاغر و نحیف و... که همه گویا از این

 است که از تمام موانع  رسیدن به محبوب  گذشته اند و  تماماً  محبوب  را  می نگرد  که

می فرماید "فاینما تولوه فثم وجه الله".

اما تطبیق عبادت با عزاداری:

همان گونه که پیداست عزادار در غم فراغ محبوبش از خود بی خود می شود چرا ؟زیرا که

می خواهد به محبوب بفهماند من هیچ چیز غیر از تو نیستم یعنی امدم خود را بفروشم و بدهم

و فقط تو را بگیرم حال با قمه یا هر وسیله ی دیگری که بتواند می خواهد غیریت خود را

کنار بگذارد  و بگوید من همانم که می فرمایی :"یحزنون  لحزننا و  یفرحون  لفرحنا" وتمام

غیریت خود را نسبت به محبوب کنار بگذارد. این بحثی که  گفته  شد بحث حقیقی عزاداری

است وبحث حقوقی ان که ایرادات وارد شده بر ان است مقتضی حال بنده نیست و هر کس

ایراداتی  دارد در قسمت نظرات بگوید انشا الله جواب میدهم اگر کسی هم در مطلب فوق

ایرادی دارد بیان کند انشاالله جواب می دهیم .

السلام علیک یا

فاطمه الزهرا

و لعن الله عمر لقتلک یا سیدة نساء العالمین

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و اله الطاهرین

واللعن الدائم علی اعدائهم اجمعین

امام سجاد علیه السلام

ابوحمزۀ ثمالی از آن حضرت سوال کرد:

« أسألک عن فلان و فلان قال علیه السلام : فعلیهما لعنة الله بلعناته کلّها.»¹

یعنی : « از شما راجع به فلانی و فلانی سؤال می کنم. حضرت فرمودند: لعنت خدا به تمام

لعنتهایش بر آن دو باد.»

امام محمّد باقر علیه السلام :

1.حنّان بن سُدیر از پدرش از امام باقر علیه السلام نقل کردند که حضرت فرمودند:

« و الله ما مات منّا میّت قطّ الاّ ساخطاً علیهما و ما منّا الیوم الاّ ساخطاً علیهما یوصی بذلک

الکبیر منا الصغیر ... فعلیهما لعنة الله و الملائکة و الناس اجمعین ..»²

یعنی :« به خدا قسم هیچ یک از ما از دنیا نمی رود مگر غضبناک باشد ازآن دو وهیچ روزی

بر ما نمی گذرد مگر این که نسبت به آن دو خشمگین هستیم و بزرگانمان به کوچکترها به این

أمر سفارش می کنند ... لعنت خدا و ملائکه و تمامی مردم بر آن دو نفر باد.»

2.ورد بن زید ( برادر کمیت بن زید شاعر اهل بیت علیهم السلام) گوید:

سألنا محمد بن علی علیهما السلام عن فلان و فلان؟( در روایت به اسم اوّلی و دوّمی تصریح

شده) فقال: من کان یعلم أن الله حکم عدل، بریٌ منهما، وما من محجمة دم یهراق إلاّ وهی فی

رقابهما.»³

یعنی:« پرسیدم از امام محمد باقر علیه السلام دربارۀ فلانی و فلانی؟ حضرت فرمودند: هر

کس بداند خداوند حکیم و عادل است ، از آن دو بیزاری می جوید ، و هیچ قطره خونی نیست

که ریخته شود مگر آنکه به گردن آن دو نفر باشد.»

 بسم الله الرحمن الرحیم

 علی موالاتنا و البراءة من اعداءنا ، اولئک منّا و نحن منهم ، قد رضوا بنا ائمّة و

رضینا بهم شیعة فطوبی لهم و هم و الله معنا فی درجتنا یوم القیامة.»

امام کاظم علیه السلام فرمودند : « خوشا به حال شیعیان ما! آنهایی که در زمان

غیبت قائم آل محمد صلی الله علیه و آله به ریسمان ولایت ما چنگ زده ، بر ولایت

ما و برائت از دشمنان ما ثابت قدم باشند . آنها از ما هستند و ما نیز از آنهاییم ما را

به امامت پذیرفته اند و ما آنها را به شیعه بودن قبول کرده ایم ، پس خوشا به حال

آنها ، به خدا سوگند آنها در روز قیامت همرته ما و در درجۀ ما خواهند بود. آری

 خوشا به حال آنها ! به خدا سوگند ، آنها در قیامت در درجات ما همراه ما هستند.»

الف ) مُرازِم از امام صادق علیه السلام روایت می کند که رسول خدا صلی الله علیه و آله

فرمود: ... سوگند به آن کس که مرا به پیامبری مبعوث نمود، اگر شخصی با عمل هفتاد پیامبر

خدا را دیدار کند و ولایت اولواالامر از ما اهل بیت علیهم السلام را نداشته باشد خداوند هیچ

توبه و فدیه و عمل صالحی را از وی نخواهد پذیرفت .

ب) قال رسول الله صلی الله علیه و آله:« یا علیُّ! لو أنّ عبداً عبد الله مثل ما قام نوحٌ فی قومه،

وکان له مثلُ جبلِ اُحُدٍ ذَهَباً ، فَأنفَقَهُ  فی سبیل الله، و مُدَّفی عمره حتّی حجَّ الَ عامٍ علی قَدَمَیهِ،

ثُمَّ قُتلَ بین الصَّفا و المروةِ مظلوماً، ثمَّ  لم  یُوالِک  یا علیُّ! لم یَشُمَّ رائحةَ الجَنَّة وَ لَم یَدخُلها »

یعنی:« یا علی! اگر بنده ای، خداوند را به اندازۀ عمر نوح علیه السلام عبادت کند و به اندازه

کوه احد طلا در راه خدا انفاق کند، و عمرش هزار سال طولانی شود و با پای پیاده هزار حجّ

به جای آورد، و عاقبت مظلومانه بین صفا و مروه کشته شود ، ولی ولایت تو را نداشته باشد،

هرگز بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد و داخل در آن نخواهد گردید. »

الف) محمد بن ادریس شافعی که امام و پیشوای مذهب شافعی اهل سنت است در اشعاری

 چنین می گوید:

لو أن المرتضی  أبدی  محلَّه                                             لصار الناس طُرّاً سُجِّداً له

یعنی: « اگر شأن و مقام امیرالمومنین علیه السلام آن گونه که هست آشکار می شد ؛ هر آینه

تمام مردم یک باره در برابرش به سجده می افتادند. در فضیلت و مقام مولای ما علی علیه

 السلام کافی است که در خدائی او شک کردند... شافعی مرد و از دنیا رفت در حالی که

نفهمید آیا علی علیه السلام پروردگار اوست ؟ یا خداوند، پروردگار اوست؟ ».^۲

ب) و نیز در جای دیگر می گوید:

۱.خصائص الشیعة ؛ ص 37 ، به نقل از ریحانة الادب ؛ ج 3 ، ص 163.

2. خصائص الشیعة ؛ ص 37 ، به نقل از ریحانة الادب ؛ ج 3 ، ص 163.

3. خصائص الشیعة ؛ ص 37 ، به نقل از ریحانة الادب ؛ ج 3 ، ص 163.

4.همان ؛ به نقل از: وقایع الایام حاج شیخ عباس قمی ص 63.

   عمر بن الخطاب از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله روایت می کند:

«إحفظونی فی عترتی و ذریتی فمن حفظنی فیهم حفظه الله، ألا لعنة الله علی من آذانی فیهم

... ثلاثاً.»^۱

یعنی:« حرمت مرا در عترت و ذریّه ام حفظ کنید، هر کس حرمت مرا در آنان حفظ نماید خدا

 او را حفظ کند و بدانید لعنت خدا بر کسی که مرا در مورد عترت و ذریّه ام آزار واذیت

نماید ... (حضرت سه مرتبه این را تکرار فرمودند.)»

ابوسعید خِدری گوید پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند :

«أحِبّوُا علیّاً فإنّ لحمه لحمی و دَمه دمی، لعن الله أقواما مِن امّتی ضیّعوا فیه عهدی و نسبوا

فیه وصیّتی، ما لهم عند الله من خَلاق.»^۲

یعنی:«علی علیه السلام را دوست بدارید چرا که گوشت او از گوشت من و خون او از خون

من است، خدا لعنت کند کسانی از امتم را که عهد من نسبت به علی علیه السلام را ضایع

نمودند و وصیتم را در مورد او فراموش کردند، اینان هیچ نصیبی نزد خدای متعال ندارند.»

السلام علیک یا ابا عبد الله