بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و اله الطاهرین

واللعن الدائم علی اعدائهم اجمعین

در کتاب «إحتجاج» آمده است : ابوخالد کابلی می گوید: امام سجّاد علیه السلام می فرماید:

تمتدّ الغیبة  بولیّ الله  الثانی عشر من أوصیاء رسول الله صلی الله علیه و آله و الأئمة  بعده .

یا أبا خالد! إنّ أهل زمان غیبة ،القائلون بإمامته ،المنتظرون لظهوره أفضل أهل کلّ زمان،لأنّ

الله  تعالی ذکره أعطاهم  من العقول و الأفهام و المعرفة ما صارت به  الغیبة عندهم  بمنزلة

المشاهدة ، و جعلهم فی ذلک الزمان بمنزلة المجاهدین بین یدی رسول الله صلی الله علیه وآله

بالسیف . اُولئک المخلصون حقّاً ، و شیعتنا صدقاً و الدعاة إالی دین الله سرّاً و جهراً.

غیبت ولیّ خدا ، دوازدهمین جانشین رسول خدا صلی الله علیه و آله و امامان بعد از او ،

طولانی می شود.

ای ابوخالد! به راستی که اهل زمان غیبت او، که به امامت او معتقدند ومنتظر ظهوراوهستند

؛ برترین مردمان هرزمان هستند ، زیرا که خدای متعال آن قدر به آنان عقل ، فهم و شناخت

عنایت نموده که غیبت در پیش آنها به منزلۀ مشاهده گشته است.

خدامند آنان را در مقام و منزلت همانند مجاهدانی قرار داده که در محضر رسول خدا صلی

الله علیه و آله شمشیر زده اند .

آنان مخلصان حقیقی ، شیعیان واقعی و راستین ما و دعوت کنندگان به دین خدا در آشکار و

نهان هستند.

ابن ابی الحدید دانشمند بزرگ اهل تسنّن، از نظر اعلمیّت و افضلیّت، حق تقدّم را پس از

پیامبر به علی علیه السلام قائل است و می گوید :«اِنّه افضل البشر بعد رسول الله و احقّ

بالخلافة من جمیع المسلمین بوده است؛علی علیه السلام بعد از رسول خدا، افضل بشرو اولی

 به خلافت از جمیع مسلمانان بوده است

ابن ابی الحدید درفراز دیگری می گوید:«فلا ریب ان علیّاً علیه السلام کان وصیّ رسول الله و

 ان خالف فی ذلک من هو منسوب عندنا الی الغماد».

«شک و شبهه ای نیست در نزد ما که علی علیه السلام وصیّ رسول خدا بوده است و اگر

کسی مخالف این امر باشد در پیش ما از اهل عناد است».

علامه سید بن طاووس می گوید:«اگرهیچ دلیلی براثبات خلافت بلافصل و تقدّم آن حضرت بر

 دیگران نبود ، ( با وجود این که دلائلی از حدّ شمارش خارج است) مگر همین دو دلیل : یکی

اعلمیّت آن حضرت، که روی قاعدۀ عقل و منطق هیچ جاهلی حقّ تقدّم بر عالم را ندارد،همین

کافی بود و اعلمیّت و افضلیّت آن حضرت در نزد دوست و دشمن روشن و آشکار است.

1.طرائف سید بن طاووس ، ص 302.

2.علی کیست ، ص 345.

3.غنچه غدیر غریب ، ص 126.