خاک   راه   تو  و  مژگان   من  ار  بگذارد         ناوک   غمزه   و  یا  خنجر  مژگان  شما

شمع   آه   من  و  رخسارۀ   چون  لاله   تو         چشم    گریان  من  و  غنچه  خندان  شما

لب    لعل  نمکین   تو  مکیدن  خظّی   است         که  نه  طالع  شودم  یار نه  احساس  شما

رویم   از نرگس بیمار تو  چون   لیمو  زرد         به  نگردد   مگر  از  سیب  زنخدان  شما

نه  در این  دایره سرگشته  منم  چون  پرگار        چرخ سرگشته چو گوئی است بچوگان شما

درد    عشق   تو   نگارا    نپذیرد     درمان         تا   شوم   از سر  اخلاص   بقربان   شما

خضر را  چشمه  حیوان  رود  از  یاد   اگر        ز سرش رشحه ای ازچشمه ی حیوان شما

عرش  بلقیس  نه  شایسته  فرش  ره  توست        آصف   اند ر  صف   اطفال   دبستان  شما

نبود   ملک   سلیمان   همه   با  آن   عظمت        موری    اندر    نظر  همت   سلمان   شما

جلوه ای    دید  کلیم   اللّه   از   نور  جمال        نغمه ای     بود   انا   اللّه   ز  بیابان   شما

طائر   سدره   نشین  را  نرسد  مرغ  خیال         بحریم    حرم     شامخ     الارکان    شما

قاب   قوسین  که  اخر  قدم   معرفت  است        اولین     مرحله   رفرف     جولان    شما

فیض روح القدس از مجلس  انس تو و بس         نفخۀ  صور  صفیری است  ز دربان  شما 

گر  چه  خود  قاسم  الارزاق  بود  میکائیل         نیست  در رتبه مگر ریزه خور خوان  شما

لوح   نفس   از   قلم  عقل   نمیگردد  نقش         تا     نباشد    نفس    منشی    دیوان    شما

هر چه  دفتر  ملک  است  و  کتاب ملکوت        قلم  صنع  رقم   کرده   به     عنوان    شما

شده  تا   شام   ابد  دامن   افاق   چه   روز        زده    تا   صبح   ازل  سر  ز گریبان  شما

چیست تورات زفرقان شما؟ رمزی  و  بس          یک  اشارت    بود  انجیل   ز قران   شما

هست  هر   سوره   بتحقیق  ز قران  کریم          ایه   محکمه ای   در   صفت   شان   شما

آستان    تو    بود    مرکز   سلطان    هما          قاف   عنقاء    قدم    شرفه    ایوان    شما

مهر  با   شاهد   بز م   تو    برابر   نشود          مه  فروزان  بود  از  شمع   شبستان   شما

خسروا گر  بمدیح  تو  سخن  شیرین  است         لیکن  افسوس  نه   زیبنده   و   شایان  شما

ای  که  در  ممکن  غیبی  و  حجاب  ازلی         آه   از   حسرت   روی  مه    تابان    شما

بکن ای شاهد ما  جلوه ای  از  بزم  وصال         چند  چون  شمع   بسوزیم  ز  هجران  شما

مسند  مصر   حقیقت  ز تو  تا   چند   تهی         ای  دو صد  یوسف  صدیق   بفرمان   شما

رخش همت بکن ای شاه جوان بخت تو زین         تا  شود   زال   فلک   چاکر  میدان   شما

زهره   شیر   فلک   اب   شود   گر  شنود         شیهه   زهره   جبین   توسن   غرّان   شما

                                  مفتقر را نه عجب گربنمائی تحسین

                                  منم امروز در این مرحله حسّان شما